Idzikowski Ludwik

Ludwik Idzikowski (1891-1929), major pilot Wojska Polskiego.

Urodził się 24 sierpnia 1891 roku w Warszawie. Uczył się w warszawskim Gimnazjum Zgromadzenia Kupców, lecz maturę zdał w rosyjskim Korpusie Kadetów (w 1912 roku). Później studiował na Wydziale Górniczym Politechniki w Liége. W lipcu 1915 roku otrzymał powołanie do armii rosyjskiej, a rok później ukończył Szkołę Pilotów w Sewastopolu i w stopniu chorążego trafił do oddziału lotniczego na froncie.

W listopadzie 1918 roku Ludwik Idzikowski zgłosił akces do polskiego lotnictwa. Został przyjęty w stopniu podporucznika. Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej o Galicję Wschodnią, a także w wojnie polsko-bolszewickiej. Latał kolejno w 7., a później w 6. eskadrze lotniczej. W 1920 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana. Po zakończeniu działań wojennych trafił do III. Ruchomego Parku Lotniczego, a następnie do 14. eskadry wywiadowczej znajdującej się w składzie 2. Pułku Lotniczego. W listopadzie 1921 roku mianowano go instruktorem i dowódcą eskadry w Wyższej Szkole Pilotów w Grudziądzu. Z czasem otrzymał stanowisko zastępcy szefa pilotażu. Przez kilka miesięcy pracował w Departamencie IV Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1924 roku w stopniu kapitana został dowódcą eskadry, a później dywizjonu w warszawskim 1. Pułku Lotniczym. Od kwietnia 1926 roku był oblatywaczem Polskiej Wojskowej Misji Zakupów w Paryżu. W następnym roku wespół z mjr. obs. Kazimierzem Kubalą rozpoczął przygotowania do przelotu przez północny Atlantyk (z Paryża do Nowego Jorku). Przelot miał zostać wykonany na samolocie produkcji francuskiej Amiot 123, któremu nadano nazwę „Marszałek Piłsudski”. 1 stycznia 1928 roku Idzikowski został mianowany majorem. Pierwsza próba pokonania oceanu latem 1928 roku zakończyła się wodowaniem i uratowaniem załogi przez statek „Samos”. Przyczyną niepowodzenia był przeciekający zbiornik oleju. Rok później, 13 lipca lotnicy ponownie próbowali zdobyć Ocean Atlantycki, jednakże znów zawiódł samolot. Po kilkunastu godzinach lotu, ze względu na nierówną pracę silnika mjr Idzikowski zdecydował się na awaryjne lądowanie na jednej z wysp archipelagu Wysp Azorskich. Lądowanie zakończyło się kapotażem (samolot przewrócił się o niski mur z kamieni). Okoliczni mieszkańcy wyciągnęli z wraku obserwatora, lecz nie potrafili poradzić sobie z zaplątanym w taśmy pilotem. Licząc, iż w świetle łatwiej będzie wydostać pilota jeden z ratujących Portugalczyków zapalił zapałkę. Od zapałki zajęło się paliwo lotnicze wyciekające ze zbiorników i w rezultacie Ludwik Idzikowski zginął w płomieniach.

Ludwik Idzikowski był bardzo obiecującym oficerem polskiego lotnictwa. W pilotażu przeszkolił się już w 1916 roku. Brał udział w pierwszej wojnie światowej, wojnie polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej. Musiał być dobrym lotnikiem skoro powierzono mu kształcenie następnych pokoleń lotników w Wyższej Szkole Pilotów. Bardzo odpowiedzialną funkcję Idzikowski pełnił też w Paryżu sprawdzając samoloty zamawiane przez Polską Wojskową Misję Zakupów. Idzikowski zginął w wyniku splotu niefortunnych wypadków, lecz sam pomysł przelotu nad Atlantykiem na niesprawdzonym samolocie był dość lekkomyślny. Idzikowski wykazał się typową dla lotników brawurą, lecz zapłacił za to najwyższą cenę.

Lista odznaczeń

  • Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari (nr 8095);
  • Złoty Krzyż Zasługi;
  • Krzyż Walecznych (trzykrotnie);
  • Polowa Odznaka Pilota (nr 29);
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie).

Lista jednostek, w których Ludwik Idzikowski służył lub dowodził i stanowisk, które pełnił

  • 7. eskadra lotnicza;
  • 6. eskadra lotnicza;
  • III. Ruchomy Park Lotniczy;
  • 14. eskadra wywiadowcza;
  • Polska Wojskowa Misja Zakupów w Paryżu.

Awanse

  • Chorąży (przed 1916);
  • Podporucznik Wojska Polskiego (1918);
  • Kapitan (zweryfikowany 1920);
  • Major (1 stycznia 1928).

Bibliografia
Kędzierski Janusz, Ludwik Idzikowski (1891-1929), [w:] Skrzydlata Polska, r. 1962, nr 34-35 (581-582), s. 10.
Ludwik Idzikowski, [w:] Skrzydlata Polska, r. r. 1957, nr 46 (332), s. 12.
Zieliński Józef, Lotnicy Kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari, Warszawa-Toruń 2005.

Zdjęcie: Ku czci poległych lotników. Księga pamiątkowa, pod red. M. Romeyko, Warszawa 1933, s. 290. Podpis: maj pil. Ludwik Idzikowski przy samolocie Amiot 123 Marszałek Piłsudski.

Mariusz Niestrawski

Znalazłeś błąd? Masz jakieś ciekawe materiały? Chcesz się podzielić zdjęciami? Napisz do nas! redakcja ( at ) infolotnicze.pl

Więcej informacji na stronie głównej Milipedii