Kategorie
Działka lotnicze

Karabin maszynowy Vickers wz. E

Karabin maszynowy Vickers wz. E był uzbrojeniem samolotów myśliwskich PZL P.7a.

Karabin maszynowy Vickers wz. E został opracowany w brytyjskiej firmie Vickers-Amstrong Ltd. około 1925 roku i bezpośrednio wywodził się z km Vickers wz. 18. Karabiny tego typu zostały zakupione przez Polskę w początku lat trzydziestych jako uzbrojenie dla nowych samolotów myśliwskich. Ostatecznie stały się one wyposażeniem maszyn P.7a i P.11a. Zakupione karabiny charakteryzowały się niską niezawodnością, co w połączeniu z dużym zużyciem w latach trzydziestych sprawiało, że podczas kampanii polskiej 1939 roku posiadały one niewielką wartość bojową.

Vickers wz. E był stałym karabinem maszynowym pilota, nieznacznie zmieniona ruchoma wersja tej broni oznaczana była jako Vickers wz. F. Karabin dział dzięki wykorzystaniu krótkiego odrzutu lufy z zamkiem ryglowanym przy strzale systemem kolankowo-dźwigniowym. Dzięki takiej konstrukcji broń posiadała niewielką masę, duża liczba ruchomych części powodowała jednak gorszą celność i zwiększała ryzyko zacięć. Karabiny maszynowe Vickers wz. E dla Polski fabrycznie były już przystosowane do amunicji mauserowskiej 7,92 mm. Naboje do broni były dostarczane za pomocą metalowej taśmy typu „Pridaud”.

Kaliber 7,92 mm
Długość broni 1050 mm
Długość lufy 600 mm
Masa broni 11,5 kg
Szybkostrzelność teoretyczna 650 strz/min

Karabiny maszynowe Vickers wz. E były używane w następujących samolotach

  • PZL P.7a

Bibliografia

Konstankiewicz Andrzej, Broń strzelecka Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa 1986.
Popiel Adam, Uzbrojenie lotnictwa polskiego 1918-1939, Warszawa 1991.

 

Wojciech Sługocki

Znalazłeś błąd? Masz jakieś ciekawe materiały? Chcesz się podzielić zdjęciami? Napisz do nas! redakcja ( at ) infolotnicze.pl

 Więcej informacji na stronie głównej Milipedii