Kategorie
Jednostki lotnicze

Szkoła Podchorążych Lotnictwa (1928-1939), tzw. „Szkoła Orląt”

Szkoła Podchorążych Lotnictwa (1928-1939), tzw. „Szkoła Orląt”, placówka zajmująca się szkoleniem oficerów lotnictwa na potrzeby Wojska Polskiego. Do 1928 roku funkcjonowała pod nazwą Oficerska Szkoła Lotnicza. Mimo zmiany nazwy stanowisko komendanta pełnił w dalszym ciągu ppłk pil. Roman Florer. W 1929 roku nastąpiły istotne zmiany w funkcjonowaniu placówki. Na mocy reorganizacji polskiego szkolnictwa lotniczego ponad SPL zostało ustanowione Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa. Na mocy tych samych postanowień ze „Szkoły Orląt” wyodrębniono Dział Nauk, który został podporządkowany bezpośrednio CWOL. Komendanturę SPL opuścił wysłany na emeryturę ppłk Florer, a nowym komendantem został mianowany mjr pil. Stefan Kałęcki. Po czterech latach Kałęckiego zastąpił mjr pil. Jerzy Garbiński. Pierwotnie kurs trwał dwa lata. Po zakończonej nauce podchorążowie otrzymywali stopień podporucznika lotnictwa. Do 1933 roku w szkole ograniczano się do szkolenia obserwatorów (znaczna część z nich była później przeszkalana na pilotów), począwszy od 1934 roku (VIII Promocja) placówkę zaczęli opuszczać zarówno obserwatorzy, jak i piloci. Do 1934 roku do SPL mogli kandydować absolwenci szkół średnich, Korpusu Kadetów i podchorążowie szkół oficerskich innych broni w wieku 18-24 lat, posiadający obywatelstwo polskie i nienaganny stan zdrowia. W 1935 roku zmieniono zasady szkolenia i warunki przyjęć. Przede wszystkim przedłużono kurs do trzech lat. Na pierwszym roku wszyscy kursanci przechodzili ten sam program. Na drugim roku następował podział na pilotów i obserwatorów, na trzecim roku klasa pilotów dzieliła się na specjalność liniową i myśliwską (uczniowie kontynuowali szkolenie w Wyższej Szkole Pilotażu w Grudziądzu). Rekrutowano obywateli polskich, maturzystów w wieku od 18 do 24 lat. W 1939 roku, ze względu na wybuch II wojny światowej placówka zakończyła pracę.

Bibliografia
– Budziński Robert, Otremba Zbigniew, Z Grudziądza nad Anglię, Gdańsk 2003.
– Cynk Jerzy B., Siły lotnicze Polski i Niemiec. Wrzesień 1939, Warszawa 1989.
– Mordawski Hubert, Polskie lotnictwo wojskowe 1920-1939. Od tryumfu do tragedii, Wrocław 2011.
– Pawlak Jerzy, Absolwenci Szkoły Orląt 1925-1939, Warszawa 2002.
– Przedpełski Andrzej, Lotnictwo Wojska Polskiego 1918-1996. Zarys Historii, Warszawa 1997.
– Bartel Ryszard, Chojnacki Jan, Królikiewicz Tadeusz, Kurowski Adam, Z historii polskiego lotnictwa wojskowego 1918-1939, Warszawa 1978.

dr Mariusz Niestrawski

Znalazłeś błąd? Masz jakieś ciekawe materiały? Chcesz się podzielić zdjęciami? Napisz do nas! redakcja ( at ) infolotnicze.pl

Więcej informacji na stronie głównej Milipedii

Autor: dr Mariusz Niestrawski

Mariusz Niestrawski - Doktor nauk humanistycznych w dziedzinie historii. Jego zainteresowania badawcze skupiają się na dziejach militarnych i politycznych II Rzeczypospolitej oraz na historii drugiej wojny światowej. W latach 2010-2014 pracownik Wielkopolskiego Muzeum Walk Niepodległościowych. Autor licznych artykułów naukowych i popularnonaukowych.