Kategorie
Samoloty

Bristol Beaufighter VI

Bristol Beaufighter VI był trzecią wersją tej maszyny produkowaną seryjnie

Bristol Beaufighter VI był dwuosobowym, średniopłatem o konstrukcji metalowej – półskorupowej z chowanym podwoziem i kółkiem tylnym. Załogę maszyny stanowiły dwie osoby – pilot i nawigator. Napęd samolotu stanowiły dwa silniki gwiazdowe Bristol Hercules VI o mocy 1245 kW (1695 KM) napędzające trójłopatowe metalowe śmigła. Bristol Beaufighter VI  produkowany był zasadniczo w dwóch wersjach – myśliwskiej (Mk VIF) i morskiej (Mk VIC). Jego zasadnicze uzbrojenie składało się podobnie jak w poprzednich wariantach z czterech działek Hispano kal. 20 mm w nosie samolotu i sześciu karabinów maszynowych .303 cala Browning – cztery w prawym i dwa w lewym płacie. Amunicja do działek podawana była na taśmie, a jej zapas wynosił 240 naboi na lufę. Zapas naboi do karabinów maszynowych wynosił z kolei po 1000 pocisków na km. Dodatkowo Beaufighter VI miał możliwość przenoszenia dwóch bomb o masie 113 kg pod skrzydłami lub ośmiu pocisków rakietowych/dodatkowych zbiorników paliwa w miejsce karabinów maszynowych. Wersja morska Mk VIC została z kolei przystosowana do przenoszenia pod kadłubem torpedy. Na części samolotów Costal Command zamontowano także karabin maszynowy Vickers .303 cala na stanowisku radiooperatora. W sumie wyprodukowano 1852 samoloty tej wersji.

Protoryp samolotu Bristol Beaufighter VI był powrotem do pierwotnej koncepcji maszyny z dwoma silnikami gwiazdowymi. Rozwiązanie takie stało się możliwe dzięki zwiększeniu produkcji motorów Hercules. Dodatkowym czynnikiem były także problemy z napędem złożonym z silników rzędowych. Nowa maszyna powstała na bazie wariantu Mk I jednak otrzymała Herculesy Mk VI o większej mocy, a także część ulepszeń z kolejnych wersji. Beaufighter VI posiadał możliwość podwieszania dodatkowych zbiorników paliwa, bomb lub pocisków rakietowych pod skrzydłami. W wersji morskiej od marca 1942 roku rozpoczęto próby z podwieszeniem torpedy które zakończyły się sukcesem sprawiając, że wariant Mk VIC stał się bardzo groźnym przeciwnikiem dla okrętów przeciwnika. Samoloty Bristol Beaufighter VI powszechnie uznaje się za najbardziej udaną wersję tej maszyny. Służyła ona w jednostkach państw Commonwealth’u zarówno w Europie jak i na Bliskim i Dalekim Wschodzie.

Dane taktyczno techniczne samolotu Bristol Beaufighter VIF.

Rozpiętość 17,63 m
Długość 12,50 m
Wysokość 4,83 m
Powierzchnia nośna 46,73 m2
Masa własna 6636 kg
Masa całkowita 9818 kg
Prędkość maksymalna na wysokości 4850 m 542 km/h
Pułap 8150 m
Zasięg 2478 km

Bibliografia
Bączkowski W., Janczak A., Samolot Myśliwski Beaufighter, Warszawa 1980.
Nowicki K., Bristol Beaufighter. Cz 1, Gdańsk 2001.
Nowicki K., Bristol Beaufighter. Cz 2, Gdańsk 2003.

Wojciech Sługocki

Znalazłeś błąd? Masz jakieś ciekawe materiały? Chcesz się podzielić zdjęciami? Napisz do nas! redakcja ( at ) infolotnicze.pl

Więcej informacji na stronie głównej Milipedii