Kategorie
Ludzie lotnictwa

Mölders Werner

Werner Mölders (1913-1941) niemiecki pilot myśliwski, Oberst Luftwaffe, dowódca Jagdgeschwader 51 i Inspektor Lotnictwa Myśliwskiego.

Urodził się 18 marca 1913 roku w Gelsenkirchen w Westfalii. Służbę w armii rozpoczął w roku 1931 trafiając do 2. Pułku Piechoty, który stacjonował wtedy w Olsztynie. Kolejnymi etapami przed wstąpieniem do lotnictwa były szkoła wojskowa w Dreźnie, a następnie ośrodek w Monachium, gdzie szkolono saperów. W stopniu podchorążego trafia wreszcie do szkoły lotniczej w Cottbus. Ukończył również szkoły pilotów bombowych i myśliwskich odpowiednio w Tutov i Schleissenheim. Początkowe związki z jednostkami szturmowymi nie trwały długo i wkrótce trafił do swojej pierwszej jednostki myśliwskiej – JG 134. W roku 1937 awansował na dowódcę 1. Staffel w jednostce JG 334 stacjonującej w Wiesbaden. Dalszy rozwój jego kariery był związany z wyjazdem do Hiszpanii, gdzie podobnie jak wielu przyszłych asów zdobył pierwsze szlify. Tam też po raz pierwszy walczył w samolocie na którym odniósł swoje sukcesy – Messerschmitt Bf 109. Wtedy była to początkowa wersja oznaczana jako D. W trakcie walk w Hiszpanii okazał się najlepszym wśród wszystkich asów Luftwaffe tego konfliktu. Zestrzelił bowiem 14 samolotów przeciwnika. W czasie II wojny światowej Werner Mölders pierwsze zwycięstwa odniósł już w trakcie Dziwnej Wojny będąc pilotem Jagdgeschwader 53 (JG 53), kiedy to przyszli przeciwnicy czekali na rozwój wydarzeń w Polsce. Na początku natężenie sukcesów nie było zbyt duże – na pierwsze 10 zestrzeleń potrzebował 78 wylotów. Walki na zachodzie to nie tylko sukcesy, ale również porażki – jeszcze we wrześniu zaliczył przymusowe lądowanie po skutecznym ostrzale przeciwnika. Później jego konto zestrzeleń rosło bardzo szybko i w trakcie Blietzkriegu latając dalej w JG 53 kolejne 15 straceń uzyskał w zaledwie 49 lotach, ale podczas jednej z kolejnych walk po zestrzeleniu przez pilota samolotu Dewoitine D.520 trafił na trzy tygodnie do niewoli, z której oswobodziła go nadchodząca niemiecka armia. Pasmo sukcesów trwało dalej i już w lipcu 1940 roku Mölders zostaje dowódcą Jagdgeschwader 51 (JG 51). Krótko potem znów musiał uznać wyższość przeciwnika i podczas awaryjnego lądowania został poważnie ranny co wykluczyło go z walk na kilkanaście dni. W sumie kampania we Francji zakończyła się dla niego 25 zwycięstwami. Zanim rok 1940 dobiegł końca miał już na swoim koncie ponad 50 zestrzeleń. Teraz jego przeciwnikiem byli lepiej wyposażeni Brytyjczycy. W okresie zimowym zajmował się testowaniem samolotów Bf 109 i powrócił do walki wraz ze swoją wycofaną jednostką w styczniu 1941 roku. Dowodzona przez niego JG 51 wysforowała się na czoło wszystkich pułków Luftwaffe jeśli idzie o liczbę zestrzeleń. Front wschodni, który niebawem miał się otworzyć przyniósł kolejną falę zwycięstw, w tym zwycięstwa seryjne odnoszone jednego dnia. Konto zestrzeleń rosło błyskawicznie i Mölders jako pierwszy żołnierz otrzymał Diamenty do swego Krzyża Rycerskiego w nagrodę za osiągnięcie stu zwycięstw. Wcześniej jako pierwszy pobił również rekord Manfreda von Richthofena. Dowództwo widząc niebezpieczeństwo propagandowe w przypadku utraty swego rekordzisty zakazało mu lotów. Oddelegowano go na stanowisko Inspektora Lotnictwa Myśliwskiego. Gdy samobójstwo popełnił generał Udet, Mölders natychmiast wyruszył w podróż na jego pogrzeb. W trudnych warunkach pogodowych Heinkel He 111 którym leciał w roli pasażera rozbił się niedaleko Wrocławia. W sumie Mölders wykonał 330 lotów bojowych i zaliczył 115 zestrzeleń.

Ważniejsze jednak od jego liczby zestrzeleń są umiejętności dowódcze i zmysł taktyczny. To Mölders odpowiadał za udoskonalenie taktyki lotów czwórkami oraz opracował koncepcję wysuniętego kontrolera lotów. Wśród podwładnych cieszył się ogromnym szacunkiem, a kluczową kwestią było dla niego dbanie o młodych pilotów na samym początku ich kariery i pomoc w odniesieniu pierwszego zwycięstwa bez większego urazu. Według niego to było kluczem do dalszego rozwoju młodego pilota.

Co ciekawe Werner Mölders cierpiał na chorobę lokomocyjną co zwłaszcza dla pilota jest dyskwalifikujące. Podczas próby na fotelu obrotowym miał zwymiotować i usłyszeć od lekarza, że nie nadaje się do lotnictwa. Mimo tego był na tyle zdyscyplinowany i tak kontrolował swój organizm, że był w stanie zwalczyć te dolegliwości, które po czasie zupełnie ustąpiły.

Odznaczenia:

  • Krzyż Żelazny 2 klasy – 20 września 1939
  • Krzyż Żelazny 1 klasy – 2 kwietnia 1940
  • Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego – 29 maja 1940
  • Liście Dębu – 21 września 1940
  • Miecze – 22 czerwca 1941
  • Diamenty – 15 lipca 1941

Jednostki w których służył Werner Mölders:

  • Legion Kondor
  • Jagdgeschwader 53 (JG 53)
  • Jagdgeschwader 51 (JG 51)

Bundesarchiv_Bild_183-B12003,_Werner_Mölders
Bibliografia:
Janusz Ledwoch, Asy Luftwaffe, część 1, Warszawa 1994.
Mike Spick, Mysliwskie asy Luftwaffe, Warszawa 2004.
Philip Kaplan, Myśliwskie asy Luftwaffe, Warszawa 2008.
Fritz von Forell, Mölders und seine Männer, Berlin 1941.

Zdjęcie: Bundesarchiv, Bild 183-B12003 / CC-BY-SA

Krzysztof Kuska

Znalazłeś błąd? Masz jakieś ciekawe materiały? Chcesz się podzielić zdjęciami? Napisz do nas! redakcja ( at ) infolotnicze.pl

 Więcej informacji na stronie głównej Milipedii