W dniu 29 lipca 2026 r. zmarł w szpitalu w Warszawie płk dypl. Ryszard Blomka, zasłużony oficer Lotnictwa Polskiego i Wojsk Radiotechnicznych WP, były szef sztabu-zastępca dowódcy 27. Batalionu Radiotechnicznego, były starszy wykładowca w Katedrze Przedmiotów Specjalnych ASG WP, a obecnie członek Oddziału Warszawsko-Mazowieckiego Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP i członek Klubu Seniorów Wojsk Radiotechnicznych WP.
Ten wspaniały radiotechnik i wykładowca urodził się 9 sierpnia 1934 r. w Zamościu. Po ukończeniu Liceum Elektrycznego w Zamościu, 1 października 1952 r. wstąpił do Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej w Beniaminowie k. Nieporętu. Po ukończeniu nauki od 1 października 1955 r. do 30 września 1963 r. pełnił służbę w kompaniach radiotechnicznych (krt) w Chynowie, Słupsku (krt została zlikwidowana w październiku 1957 r.) i Darsewie k. Zegrza Pomorskiego. W krt był na stanowiskach technika stacji radiolokacyjnej, dowódcy stacji radiolokacyjnej i dowódcy krt. W 1960 r. był dowódcą pierwszych dwóch stacji radiolokacyjnych: Nysa C (odległościomierz) i Nysa B (wysokościomierz) , które weszły na uzbrojenie Wojsk Radiotechnicznych Wojsk Lotniczych i OPL OK. Był to pierwszy seryjnie produkowany, polski zestaw stacji do określania trzech współrzędnych położenia obiektów powietrznych (azymutu, odległości i wysokości). Stacje te zostały wyprodukowane przez polski zakład Radwar w Warszawie. W tym czasie ściśle współpracował z Radwarem wysyłając tam sprawozdania dotyczące eksploatacji tych stacji. Od 1 października 1963 r. pełnił służbę w 8. Samodzielnym Batalionie Radiotechnicznym (sbrt) w Słupsku na stanowisku kierownika warsztatu radiotechnicznego. W wyniku reorganizacji, od 15 lipca 1967 r. pełni służbę w 2. Batalionie Radiotechnicznym (brt) w Nierzychowicach k. Chojnic na tym samym stanowisku. 1 października 1969 r. rozpoczął studia w ASG WP w Rembertowie na kierunku Wojsk OPK. Po studiach od 1 września 1972 r. pełnił służbę w Witkowie k. Stargardu Szczecińskiego na stanowisku szefa sztabu-zastępcy dowódcy 4. brt wchodzącego w skład 13. Pułku Radiotechnicznego w Choszcznie. W 1973 r. po reorganizacji był to 27. brt wchodzący w skład 2. Brygady Radiotechnicznej z Bydgoszczy. Pełniąc obowiązki szefa sztabu-zastępcy dowódy brt, opracował podręcznik „Zabezpieczenie radiolokacyjne działań bojowych pułku lotnictwa myśliwskiego WOPK i dywizjonu rakietowego WOPK przez batalion radiotechniczny WOPK”. 1 września 1976 r. rozpoczął służbę w ASG WP w Katedrze Przedmiotów Specjalnych, po wygraniu konkursu na stanowisko wykładowcy. Od maja 1981 r. był starszym wykładowcą w tej katedrze. W między czasie ukończył Podyplomowe Zaoczne Studium Pedagogiki Wojskowej w Rembertowie. W akademii wykładał przedmioty związane z radiolokacją i radionawigacją „Zabezpieczenie Techniczne Wojsk Radiotechnicznych OPK i Wojsk Lotniczych”. W latach 1978-1981 prowadził też wykłady z przedmiotu „Rozpoznanie Radioelektroniczne i Walka Radioelektroniczna”. Do nauki dla słuchaczy akademii Wydziału Wojsk Lotniczych i OPK opracował cztery skrypty, następnie „Informator o sprzęcie radioelektronicznym będącym na uzbrojeniu Wojsk OPK” i wiele innych materiałów np. podręcznik „Zabezpieczenie techniczne Wojsk Radiotechnicznych OPK” i pracę naukową „Organizacja pola radiolokacyjnego, metodą komputerową na terenie Polski, do wykrywania obiektów powietrznych na małych wysokościach”. Ponadto napisał szereg artykułów o tematyce radiolokacyjnej stosowanej w Wojskach OPK, które były drukowane w Przeglądach Wojsk Lotniczych i Wojsk OPK. W październiku 1987 r. odszedł z wojska. Następnie od stycznia 1988 r. do lutego 1989 r. pracował w Centrali ZUS w Warszawie na stanowisku starszego specjalisty ds. obrony cywilnej, a od 1 września 1989 r. do lutego 1992 r. pracował w Urzędzie Wojewódzkim w Warszawie na stanowisku inspektora wojewódzkiego obrony cywilnej. Od 2000 r. był członkiem Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP, a od 2007 r. członkiem Klubu Seniorów Wojsk Radiotechnicznych WP. Jako członek Oddziału Warszawsko–Mazowieckiego Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP, w swojej działalności społecznej główny wysiłek skupiał na rzecz obronności kraju, na utrwalanie i pielęgnację pamięci o ludziach i ich czynach w walce o niepodległość Polski podczas II Wojny Światowej i po jej zakończeniu. Aktywnie uczestniczył w działalności organizacji mając na celu podtrzymanie tradycji narodowych, w tym ochronę godności i honoru żołnierza polskiego oraz integrację środowisk byłych żołnierzy lotnictwa wojskowego Sił Zbrojnych RP. Dużym zaangażowaniem w działalność statutową Stowarzyszenia wnosił istotny wkład we współpracę z innymi organizacjami kombatanckimi. Był współorganizatorem i uczestnikiem różnego rodzaju uroczystości patriotycznych związanych z miejscami pamięci narodowej. Zawsze głosił chlubne tradycje Wojska Polskiego i Lotnictwa Polskiego. Przekazał wiele książek i eksponatów dla szkół patronackich. W kwietniu 2012 r. za aktywną działalność w Oddziale Warszawsko-Mazowieckim Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP został uhonorowany przez Ministra Obrony Narodowej Złotym Medalem „Za Zasługi dla Obronności Kraju”. Wspierał komitet Budowy Pomnika „Chwała Lotnikom Polskim”, który wybudował i odsłonił Pomnik na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, w dniu 28 sierpnia 2018 r., z okazji 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości, 100-lecia Lotnictwa Polskiego i 115-lecia lotnictwa światowego. Mieszkał w Warszawie. Pozostawił żonę Hieronimę, dwie córki: Krystynę i Małgorzatę oraz syna Roberta. Interesował się historią lotnictwa i wojsk radiotechnicznych. Był odznaczony: Złotym Krzyżem Zasługi (1974), Złotym, Srebrnym i Brązowym Medalem „Za Zasługi dla Obronności Kraju”, Złotym, Srebrnym i Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”, Medalem Pamiątkowym XX-lecia Oddziału Warszawsko-Mazowieckiego Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP, Medalem Pamiątkowym XXV-lecia Oddziału Warszawsko-Mazowieckiego Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RP i Medalem Pamiątkowym XXX-lecia Oddziału Warszawsko-Mazowieckiego Stowarzyszenia Seniorów Lotnictwa Wojskowego RPoraz innymi odznaczeniami resortowymi.
Został pochowany w dniu 4 sierpnia 2026 r. w grobie rodzinnym na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Niech Matka Boska Loretańska, opiekunka wszystkich lotników, ma Go w Swojej opiece. Cześć Jego Pamięci! Z wyrazami najwyższego szacunku Henryk Czyżyk