W dniu 19 grudnia 2025 roku, zmarł w Poznaniu płk mgr inż. nawig. Jerzy Kawula, zasłużony oficer Lotnictwa Polskiego i Wojsk Radiotechnicznych Wojska Polskiego, były szef Wydziału Radiotechnicznego Szefostwa Wojsk Łączności i Radiotechnicznego Ubezpieczenia Lotów Wojsk Lotniczych.
Ten profesjonalny lotnik i radiotechnik urodził się 2 sierpnia 1936 r. w Dąbrowie Górniczej. Po ukończeniu w 1954 r. Liceum Ogólnokształcącego w Lublińcu był w latach 1954-1956 słuchaczem kursu nawigatorów bombowych Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie. W latach 1956-1962 pełnił służbę w OSL w Dęblinie jako instruktor-nawigator w eskadrze szkolnej oraz jako instruktor-wykładowca i wykładowca w cyklu nawigacji i bombardowania działu nauk. W 1962 r. rozpoczął studia w Akademii Wojskowej w Charkowie na profilu WRt OPK, a następnie kontynuował studia w Kijowskiej Wojskowej Wyższej Szkole Inżynieryjnej WRt OPK (KWIRTU). Po jej ukończeniu w latach 1967-1968 pełnił służbę jako inżynier sekcji technicznej w 4. brt (późniejszym 27. brt) w Witkowie k. Stargardu Szczecińskiego. W okresie tym odbył kolejne przeszkolenie specjalistyczne o profilu zautomatyzowane systemy dowodzenia w KWIRTU w Kijowie. W latach 1968-1990 pełnił służbę w Dowództwie Wojsk Lotniczych w Poznaniu na kolejnych stanowiskach pionu radiolokacji Szefostwa Wojsk Łączności i Radiotechnicznego Ubezpieczenia Lotów Wojsk Lotniczych, od specjalisty do szefa Wydziału Radiotechnicznego, awansując od kapitana do pułkownika (w 1984 r.). W tym okresie organizował szkolenie taktyczne i techniczne specjalistów radiolokacji Wojsk Lotniczych, brał udział w opracowaniu wymagań na nowy sprzęt, jego badaniach państwowych oraz wprowadzaniu do eksploatacji w pododdziałach radiotechnicznych Wojsk Lotniczych. Opracowywał zadania w zakresie wykorzystania pododdziałów radiotechnicznych do zabezpieczenia działań lotnictwa Wojsk Lotniczych Frontu oraz zabezpieczenia szkolenia lotniczego jednostek lotniczych. Opracowywał i nadzorował rozbudowę inżynieryjną pozycji rozwinięcia środków radiolokacyjnych, ustalał we współdziałaniu z SSUiE MON zasady eksploatacji sprzętu radiolokacyjnego. W 1990 r. został przeniesiony do rezerwy ze względu na stan zdrowia. Był profesjonalistą i perfekcjonalistą, wspaniałym Synem, Mężem, Ojcem i Dziadkiem. Był także wspaniałym przełożonym, kolegą i przyjacielem, zawsze był człowiekiem. Był odznaczony m. in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Złotym, Srebrnym i Brązowym Medalem „Za Zasługi dla Obronności Kraju”, Złotym, Srebrnym i Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” oraz innymi odznaczeniami państwowymi i resortowymi. Mieszkał w Poznaniu.
Ceremonia żałobna, pożegnalna rozpocznie się Mszą Świętą 5 stycznia 2026 r. o godzinie 8.00 w Kościele pw. Świętego Krzyża przy ul. Częstochowskiej 16 w Poznaniu, a główne uroczystości pogrzebowe rozpoczną się 16 stycznia 2026 r o godzinie 11.50 na Cmentarzu Komunalnym nr 2 Junikowo przy ul. Grunwaldzkiej 305 w Poznaniu. Niech Matka Boska Loretańska, opiekunka wszystkich lotników, ma Go w Swojej opiece. Cześć Jego Pamięci! Z wyrazami najwyższego szacunku Henryk Czyżyk.