Działko MK 108 30mm

Działko MK 108 było najgroźniejszym działkiem w arsenale uzbrojenia lufowego Luftwaffe.

Prace nad nim trwały w firmie Rheinemtall-Borsig, ale jego historia podobnie jak się to ma z wieloma projektami w III Rzeszy miała pokręcone koleje. Pomimo zaawansowania prac i zaangażowania sił i środków w roku 1940 doszło do odgórnego zakazu dalszych prac nad działkiem oznaczanym w tym czasie jako 3 cm-Kurzgerät.

Znów można by w tym miejscu zastanowić się jak przedstawiałby się konflikt nad Europą, gdyby decydenci na najwyższym szczeblu nie wykazali się krótkowzrocznością.

Do prac nad projektem powrócono w roku 1941, a część z kluczowych prac wykonywano w filii zakładów w Poznaniu.

Ważnym elementem konstrukcyjnym broni była prostota jej powstawania. Do budowy używano elementów z blachy tłoczonej co oczywiście wiązało się z paroma minusami, ale znacznie przyspieszało proces produkcji i zmniejszało ilość wysoko wykwalifikowanego personelu niezbędnego na linii produkcyjnej.

Lufa działka posiadała gwint progresywny[1], a sama konstrukcja cechowała się niezwykłą wręcz kompaktowością umożliwiającą montaż działka nawet w zewnętrznych komorach skrzydłowych jednosilnikowych myśliwców. Całkowita długość działka wynosiła zaledwie 1,06m, Wysokość i szerokość wynosiły ok. 20cm co dodatkowo ułatwiało montaż. Za zapłon pocisku odpowiadała instalacja elektryczna o napięciu rzędu 24V.

Według analiz 58 pocisków wystrzelonych w kierunku 4 silnikowego bombowca dawało 50% szans na jego zestrzelenie przy prowadzeniu ognia z odległości 500m. Przy podwojeniu odległości dla utrzymania tego samego prawdopodobieństwa potrzeba było 150 pocisków. Żywotność lufy wynosiła około 4000 strzałów co zważywszy na skromy zapas amunicji zabieranej na pokład należy uznać za wartość wystarczającą.

Amunicja do działka, 30x90RB, była podobna do japońskiej Typ 2.[2] Masa naboju wynosiła 480gr, a masa samego pocisku 330gr.[3]

Zarówno kłopoty przy produkcji jak i wcześniejsze opóźnienia doprowadziły do tego, że produkcja seryjna ruszyła w połowie 1944 roku, czyli w momencie, w którym Luftwaffe była już tylko cieniem samej siebie z początku wojny kiedy bezkarnie królowała nad niebem Europy.

Działko było montowane na wielu samolotach m.in. na Bf 109, Fw 190, Bf 110, Me 163 i Me 262.

Konstrukcja budziła spory respekt wśród załóg bombowców i nosiła przydomek „młot pneumatyczny”. Uzbrojone w MK 108 Fw 190 Sturmbock stały się w pewnym okresie postrachem dla B-17 i B-24.

Podstawowe dane[4]:

Prędkość początkowa: 525m/s
Szybkostrzelność: ok. 600s/m
Masa działka: 58kg
Kaliber: 30mm
Długość: 1050mm
Długość lufy: 545mm

Bibliografia:

Źródła:

D. (Luft) T. 6108, MK 108 3cm Flugzeugmaschinenkanone 108, Waffen Handbuch, Stand Oktober 1943, Teil 1.

Opracowania:

Grhiel Manfred, Deutsche Flugzeugbewaffnung bis 1945, Stuttgart 2008

Kens K., Nowarra H.J., Die deutschen Flugzeuge 1933-1945, München 1972.

Williams A.G, Gustin E., Flying guns. The development of aircraft guns, ammunition and installations 1933-1945, Shrewsbury 2003.


[1]      M. Grhiel, Deutsche Flugzeugbewaffnung bis 1945, Stuttgart 2008, s. 29.

[2]      A.G. Williams, E. Gustin, Flying guns. The development of aircraft guns, ammunition and installations 1933-1945, Shrewsbury 2003, s. 29.

[3]      K. Kens, H.J. Nowarra, Die deutschen Flugzeuge 1933-1945, München 1972, s. 640. Instrukcja podaje masę naboju 470gr.

[4]      D. (Luft) T. 6108, MK 108 3cm Flugzeugmaschinenkanone 108, Waffen Handbuch, Stand Oktober 1943, Teil 1, s. 8.

Zdjęcia: Wiki/Kogo

Znalazłeś błąd? Masz jakieś ciekawe materiały? Chcesz się podzielić zdjęciami? Napisz do nas! redakcja ( at ) infolotnicze.pl

 Więcej informacji na stronie głównej Milipedii